در حالیکه لهستان روزی قلب تپنده فولاد اروپای مرکزی بود، حالا کاهش ۲۳ درصدی تولید، واردات ارزان آسیایی، تداوم جریان اسلب روسی و قیمت برق سرسامآور، این کشور را به مصرفکننده وابسته بدل کرده است. از تعطیلی کورههای آرسلورمیتال تا فشار سیاستهای سبز، زنجیره فولاد لهستان زیر بار رقابت خارجی و هزینههای داخلی خم شده است.
در پی افت محسوس تولید محصولات معدنی زنجیره فولاد طی ماههای اخیر و نارضایتی تولیدکنندگان از عدم صرفه اقتصادی تولید، وزارت صمت طی نامهای جدید، اجرای فرمول قبلی قیمتگذاری را متوقف کرد و فرمول جدیدی را برای تعیین قیمت پایه این محصولات از ۱۲ مرداد ۱۴۰۴ ابلاغ کرد.
فناوری جوش لیزری، امروزه دگرگونی عمیقی در نقشه خطوط تولید فولاد ایران رقم زده است. فرایندی که هم بازدهی را چند برابر میکند، هم کیفیت محصول نهایی را به استانداردهای جهانی نزدیکتر.
در ۴ ماهه ابتدایی سال ۱۴۰۴، صنعت فولاد کشور شاهد حضور پررنگ شرکتهای بزرگ در تأمین نیاز داخلی به میلگرد بوده است. بر اساس دادههای منتشر شده، ده شرکت اصلی در این بازه زمانی توانستهاند بیش از ۸۵ درصد از نیاز بازار داخلی را تأمین کنند.
وزیر صنعت، معدن و تجارت، با انتقاد از قطع برق و محدودیتهای ایجادشده برای صنایعی که برق تولیدی خود را تأمین میکنند، بر لزوم اولویتدهی به مصرف این برق در خود واحدهای تولیدی تأکید کرد و هشدار داد که این محدودیتها میتواند به کاهش تولید و افزایش بیکاری منجر شود.
در اقدامی بی سابقه، تالار صنعتی بورس کالای ایران در تاریخ ۲۳ تیرماه ۱۴۰۴ بدون حتی یک کیلوگرم عرضه شمش فولاد بسته شد. قطعیهای گسترده برق، ریسک ناتوانی در ایفای تعهدات سلف و عقبنشینی تولیدکنندگان، بازار را در آستانه بحران قرار داده است؛ بحرانی که میتواند تبعات سنگینی برای صنایع پاییندستی، پروژههای ملی و قیمتهای مصرفکننده به دنبال داشته باشد.
در سال ۲۰۲۴، تولید جهانی فولاد با رسیدن به مرز ۱.۹ میلیارد تن، نشان داد که با وجود چالشهای ژئوپلیتیک، بحران انرژی و رقابت فشرده صادراتی، این صنعت همچنان موتور محرک اقتصادهای بزرگ جهان باقی مانده است. در این میان، چین با حفظ سهم بیش از ۵۰ درصدی، هند با رشد سریع، و ایران با وجود تحریمها، نقشآفرینی کلیدی در موازنه جدید جهانی ایفا کردند.